ترامپ قطعا نمی تواند با اعمال فشار از ایران امتیاز بگیرد لذا عقل حکم می کند که خود را در مسیر همکاری با ایران قرار دهد که این امر بدون لغو تحریم های ظالمانه، امکانپذیر نیست.
اگر واشینگتن و تهران، سیاست تعامل،رفع خصومت و بهبود روابط را در پیش گرفته و موفق شوند، شانس سه تحول مهم منطقه ای و بین المللی بوجود خواهد آمد.
جنگ روسیه و اوکراین ازجمله مسائلی است که سیاستهای جهانی را تغییر داده است و همواره بحث بر سر دلایل این موضوع نظر همگان را به خود جلب میکند. امروزه بحثهای مختلفی درباره ریشههای تاریخی جنگ روسیه و اوکراین شکل گرفته که بسیاری از صاحبنظران این ریشههای تاریخی را به ایوان ایلین میرسانند. ایلین ازجمله معدود نظریهپردازانی است که بر روی ولادیمیر پوتین و سیاستهای ژئوپلیتیکی او اثر گذاشته است.
تحلیلگر امور بین الملل با اشاره به نقش تهدیدهای پوتین در شکست نشست آمریکایی-انگلیسی در کاخ سفید برای تجهیز اوکراین به موشکهای دوربرد برای هدف قرار دادن عمق خاک روسیه به نقش نتانیاهو در تشدید جنگ اوکراین پرداخته است.
سید عبدالملک الحوثی، رهبر انصارالله یمن اعلام کرده که " مرحله آینده جنگ زمینی با صهیونیست ها خواهد بود. وی از رزمندگان خواسته است که تفنگها و جعبه های مهمات خود را سریعا برای جنگ زمینی آماده کنند. از جزئیات این طرح جدید انصارالله یمن اطلاعی در دست نیست اما آنچه مسلم است این که در روزها و هفته های آینده، منطقه شاهد تحولات غافلگیر کننده مهمی خواهد بود.
برای مخالفان واژه دالان تورانی ناتو اگر پایبندی عملی به منافع ملی ایران یا حداقل اصول حقوق بین الملل مبنی بر احترام به مرزها و حاکمیت ملی کشورها دغدغه است، آیا سوال مطرح نیست که اگر واقعا موضوع صرفا ترانزیت است، چرا باکو حاضر نیست مثلا از واژه مسیر سیونیک یا مگری استفاده کند؟ مشخص است که پشت این اطلاق، ادعای تاریخی و ارضی و قومی هست.
مناسبات چین و آفریقا، بدون چالش هم نبوده و نیست، اما اینها هیچ کدام کار منظم و سیستماتیک چین در آفریقا از یک سو و تمرکز دیپلماسی قارهای در آفریقا بر توسعه اقتصادی از سوی دیگر را کم نمیکند. هر چه هست مناسبات قارهای چین و آفریقا، فصل نوینی در مناسبات بینالمللی است.
در سه سال اخیر این ذهنیت در ایران شکل گرفت که آذربایجان و ترکیه تبانی کرده اند تا "دالان تورانی – ناتویی – صهیونیستی" در آن سوی مرز ایران را ایجاد کنند و به این وسیله تغییرات ژئوپلیتیک جدیدی را در منطقه رقم بزنند. اما احتمالاً به این فرضیه مهم توجه نشد که چه بسا گرداننده بازی ژئوپلیتیک در آن سوی مرز، روسیه باشد و روس ها قصد دارند فصل نهایی استراتژی جدید خود در قفقاز جنوبی را عملیاتی کنند. در واقع از ابتداء مشخص بود که بازیگران دیگر به دلیل محدودیت های جدی ژئوپلیتیکی قادر نیستند قاعده بازی را به نفع خود تغییر دهند. این بدان معناست که ایجاد کریدوری در جنوب ارمنستان با طراحی روسیه در حال پیگیری است نه ناتو، غرب و یا صهیونیست ها.
بر خلاف کریدور ارس، کریدور جعلی زنگزور، یک کریدور صرفاً ترانزیتی نیست؛ بلکه یک کریدور قومی با اغراض توسعهطلبانه امنیتی، تاریخی، تورانی و ژئوپلیتیکی هست که که کارکردهای ضدایرانی دارد، بنابراین عزم تهران و خطوط قرمز کشور دراینخصوص خللناپذیر است.
«عبدالباری عطوان» تحلیلگر مشهور عرب با اشاره به اتهامات بی اساس آمریکا علیه ایران درباره جنگ اوکراین، از نگرانی روز افزون آمریکا و ناتو از پیشرفت بزرگ در صنایع نظامی ایران و حرکت جهان به سمت نظام چندقطبی خبر داد.
به نظر می رسد روابط ایران و روسیه، نه از نوع همکاری راهبردی، بلکه بیشتر همکاری اجباری یا محتاطانه برای مقابله با بحرانهای مقطعی بوده و صرفا عناصری از روابط استراتژیک را در خود دارد.