نشریه پولیتیکو با تاکید بر اینکه کنترل احتمالی روسیه بر منابع اوکراین برای غرب فاجعهبار خواهد بود، در گزارشی بهنقل از منابع آگاه نوشت: در عینحال، استخراج منابع معدنی در اوکراین بهعنوان بخشی از توافق احتمالی بین کییف و واشنگتن نیز هزینهای میلیاردی خواهد داشت و ممکن است چندین دهه طول بکشد.
حملات اسرائیل به غزه، پاسخ حوثی های یمن به امریکا با هدف قرار دادن ناو هواپیمابر یو اس اس هری ترومن در دریای سرخ، رد و بدل هشدار و تهدید میان تهران و واشنگتن و خشونت های اخیر ایران در سوریه، به آزمون های سیاست خارجی ترامپ افزوده اند.
رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیامی به مناسبت آغاز سال ۱۴۰۴ هجری شمسی، سال جدید را سال «سرمایهگذاری برای تولید» نام نهادند.
سوال اصلی این است که آیا ما وارد دورهای کاملاً جدید از افول آمریکا شدهایم، یا اینکه حملات دولت دوم ترامپ به نهادها و اتحادهای قرن آمریک
بعید است که حملات هوایی و دریایی مجدد و بسیار گسترده تر ایالات متحده مانع فعالیت حوثی ها شود. آنها دوباره از مناطق کوهستانی یمن برای رفتن به زیر زمین و مخفی شدن استفاده خواهند کرد.اگر هدف از حملات ایالات متحده به یمن این باشد که تهران را به پای میز مذاکره بکشاند، احتمالاً موفق نخواهند شد.
ایران و آمریکا در طول دههها رابطهای پرتنش داشتهاند که سیاستهای تحکمآمیز واشنگتن مانع پیشرفت مذاکرات شده است. در حالی که تهران خود را در محور چین و روسیه میبیند، آمریکا به دنبال مهار نفوذ ایران است. در حالی که جامعه جهانی در برابر جنایات جنگی اسرائیل سکوت کرده، سیاستهای آمریکا و اسرائیل همچنان در جهت تضعیف ایران و مقاومت فلسطین هماهنگ باقی ماندهاند.
با تداوم جنگ در غرب آسیا، بعید است صلح در اوکراین هم ایجاد شود و با توجه به ورود امریکا در باتلاق جدید به به نظر می رسد شرایطی سخت تر از اشغال افغانستان و عراق برای سربازان و نظامیان آمریکا رقم خواهد خورد.
تمام اقدامات ترامپ برای تغییر سیاستهای دیرینه واشنگتن به نفع منافع استراتژیک چین تمام میشود، از جمله مخالفت پکن با اتحادهای نظامی رسمی، امکان اعمال محدودیت بر آزادیهای مدنی به نام امنیت ملی، و ادعاهای سرزمینی این کشور در دریای چین جنوبی، تایوان و سایر مناطق پیرامونی.
دولت دوم دونالد ترامپ، بار دیگر عبارت «صلح از طریق قدرت» را بهعنوان خلاصهای کوتاه و جذاب از سیاست امنیت بینالمللی خود برگزیده اما واقعیت پشت این شعار پرطنین این است که دولت ایالات متحده درباره سیاست دفاعی خود دچار اختلاف است.
در هنگامه شدتگرفتن رقابتهای ژئوپلیتیک و اقتصادی، آمریکای ترامپ و راست افراطی در اروپا در تلاش برای افزایش ثروت و قدرت خود به سیاستهایی روی آوردهاند که میتوان آن را نئومرکانتیلیستی نامید.
حامیان ترامپ او را منجی آمریکا میدانند، اما سیاستهای او، از ملیگرایی پوپولیستی تا حمایت از اکثریت سفیدپوست، بر تشدید شکافهای داخلی و تضعیف جایگاه جهانی آمریکا دامن زده است. درحالیکه چین نفوذ اقتصادی و نظامی خود را گسترش میدهد، ترامپ با کاهش تعهدات بینالمللی، متحدان را به سوی قدرتهای نوظهور سوق داده است. این قمار، نهتنها نظم جهانی را تضعیف میکند، بلکه در بلندمدت به زیان خود آمریکا تمام خواهد شد.