به نظر میرسد که جز همان دعوت به مذاکره، رئیس جمهور آمریکا هیچ برنامه عملی مشخصی در پرونده ایران ندارد. او همچنین در سال ۲۰۱۸ از توافق اولیه هستهای خارج شد، بدون آنکه برنامهای برای روز بعد داشته باشد.»
ترامپ ظاهراً در تلاش است تا سنت استراتژیک قرن نوزدهم را احیا کند، زمانی که آمریکا با ولع سرزمینهای جدید را به خود ملحق میکرد. اما در این مسیر، او در حال تهدید یکی از اصول بنیادین نظمی جهانی است که آمریکا در قرن بیستم و بیستویکم آن را پایهگذاری کرد: ممنوعیت تصرف سرزمین از طریق اجبار یا زور.
با همه اهرمهای موجود، واقعیت این است: نه اتحادیه اروپا، نه آمریکا و نه هیچ قدرت خارجی دیگری نمیتواند مسیر ترکیه بهسوی استبداد را متوقف کند. این مسئولیت، تنها بر دوش مردم ترکیه است. بخشی از جامعه ممکن است در برابر اقتدارگرایی فزاینده، دچار ترس یا انفعال شوند، اما بخشی دیگر، نگران آیندهای است که با ریزش اعتماد سرمایهگذاران و توقف اصلاحات، افق اقتصادی روشنی ندارد. با این حال اما در این تاریکی، صدای اعتراضات خاموش نشده است. صدها هزار نفر که پس از بازداشت اماماوغلو به خیابانها آمدند، در برابر سرکوب سکوت نکردند. آنها اگرچه تنها ایستادهاند، اما پژواک فریادشان همدلی دموکراسیهای جهان را برانگیخته است؛ حتی اگر این همدلی، فراتر از کلمات نرود.
سیاست دولت ترامپ در قبال ایران میان فشار حداکثری و تمایل به مذاکره در نوسان است. اگرچه نشانههایی از تغییر لحن و تمرکز بر راستیآزمایی هستهای دیده میشود، اما تردید درباره صداقت این رویکرد باقی است. ایران مذاکره با آمریکا را فعلاً رد کرده است. در آستانه فعالسازی مکانیسم ماشه، سرنوشت دیپلماسی به تصمیم واشنگتن وابسته است: واقعگرایی یا تکرار تقابلهای بیثمر گذشته.
کارشناسان به بیاعتمادی عمیق ایران به واشنگتن بهعنوان یک عامل کلیدی در تردید ایران برای مذاکره با ترامپ درباره یک توافق جدید اشاره میکنند.
حملات نظامیان صهیونیست به مناطق مختلف کرانه باختری در حالی ادامه دارد که کارشناسان یکی از اهداف تلآویو را نابودی اردوگاهها در کرانه باختری ارزیابی کردند.
ایالات متحده آمریکا همزمان با اعمال سیاست فشار حداکثری خود علیه جمهوری اسلامی ایران، یک شکایت مدنی برای مصادره ۴۷ میلیون دلاری حاصل از فروش حدود یک میلیون بشکه نفت ایران که در کرواسی ذخیره شده بود، ارائه کرده است.
پس از سقوط بشار اسد، اسرائیل با پیشروی نظامی در سوریه و تلاش برای ایجاد اتحاد با اقلیتهای قومی مانند دروزیها و کردها، به دنبال گسترش نفوذ خود در منطقه است. این اقدامات نگرانیهای امنیتی اسرائیل و واکنشهای منطقهای را به دنبال داشته است.
دلایل موجهی برای ایالات متحده وجود داشت که بخواهد تقسیم وظایف جدیدی را با متحدان اروپایی خود دنبال کند، اما تغییر جهت به سمت روسیه و تبدیل اروپا به یک رقیب، به این معناست که دوستی با حدود ۴۵۰ میلیون نفر، با تولید ناخالص داخلی ۲۰ تریلیون دلاری را با رابطهای نامطمئن با رهبر یک قدرت رو به افول، با جمعیتی کمی بیش از ۱۴۰ میلیون نفر و اقتصادی به ارزش تنها ۲ تریلیون دلار، معامله کند.
چرا جنگندههای آمریکا نمیتوانند یمنیها را نابود کنند؟/فارن پالسی از پشتپرده ارسال سلاح به حوثیها میگوید با فروپاشی آتش بس متزلزل بین رژیم صهیونیستی و حماس، تهدید حوثی های یمن دوباره در کانون توجه قرار گرفته است. گروهی که ناو هواپیمابر یو اس اس هری اس ترومن آمریکا را با حملات پهپادی و موشکی مورد حمله قرار داده و ایالات متحده موج جدیدی از حملات هوایی را علیه این گروه به راه انداخته است.
در دوره اول ریاستجمهوری خود، ترامپ بر اهمیت حاکمیت ارضی تأکید کرد و وعده داد که یک «دیوار بزرگ و زیبا» در امتداد مرز آمریکا و مکزیک بسازد. اما در آن دوره، ترامپ با یک جنگ بزرگ در اروپا مواجه نبود. اکنون مشخص است که باور او به قداست مرزها عمدتاً به مرزهای ایالات متحده محدود میشود.