مجله «آتلانتیک» در تحلیلی تاکید کرد که نشانه های دریافت شده از ایران حاکی از آن است که ایرانی ها در عین آمادگی برای دفاع نظامی از کشورشان، ترجیح می دهند موضوع هسته ای خود با آمریکا را از طریق مذاکره و گفت و گو حل کنند.
دونالد ترامپ به جای پاسخ قاطع به تهدیدات روسیه، به دنبال معاملات پرسود و بدون ارائه تضمینهای امنیتی عمل کرده است. این سیاست باعث تضعیف اعتماد متحدان، کاهش اعتبار آمریکا و تقویت پوتین شده است. در عوض، آمریکا میتوانست با حمایت جدیتر از اوکراین، هم مواضع خود را تقویت کند و هم از فروپاشی احتمالی نفوذ غرب در منطقه جلوگیری کند، اما رویکرد ترامپ منافع ملی را قربانی جاهطلبیهای شخصی کرد.
اقدامات اخیر «دونالد ترامپ» رئیسجمهوری آمریکا برای حلوفصل مناقشه اوکراین نشان میدهند که واشنگتن قصد دارد فصل جدیدی از روابط خود با روسیه، کره شمالی و بلاروس را آغاز کند.
یک ماه پس از آتشبس، بازسازی غزه همچنان با چالشهایی، چون اختلافات منطقهای، عدم تمایل اسرائیل و ناکارآمدی تشکیلات خودگردان روبهروست. عربستان سعودی که با طرح ۲۰۳۰ و امنیت داخلیشان درگیرند، تنها بازیگر بالقوه برای کمک به بازسازیاند. اگرچه فشارها برای عادیسازی روابط با اسرائیل ادامه دارد، همچنان دستیابی به راهحلی پایدار دشوار است. زمان رو به اتمام است و تلاشهای موجود برای پیشبرد صلح و بازسازی، نیازمند تعهد و همکاری بیشتری است.
رئیس جمهور روسیه فکر میکند در بازی پوکر از دونالد ترامپ بهتر است.
برای خیلیها این پرسش مطرح است که چرا ترامپ در مواجهه با جنگ اوکراین، به جانبداری از ولادیمیر پوتین و انتقاد از ولودیمیر زلنسکی پرداخته است؟ نویسنده توضیح میدهد ترامپ روابط شخصی را بر قواعد سیاسی مقدم میداند و اساساً به رهبران اقتدارگرا مانند پوتین علاقهمند است. او شیفته رهبران قدرتمند و تمامیتخواه است.
در حالی که ترامپ مذاکرات صلح اوکراین را در دست دارد، اتحادیه اروپا به سلاح مخفی ۲۰۰ میلیارد یورویی چشم دوخته است. با این حال، دولتهای اروپایی بر سر توقیف داراییهای دولتی مسدود شده روسیه اختلافنظر دارند.
نماینده دائم ایران در سازمان ملل متحد در ژنو، در نشست سطح عالی گروه دوستان منشور ملل متحد بر تعهد ایران به چندجانبهگرایی، حقوق بینالملل و اصول منشور ملل متحد تأکید کرد و خواستار جهانی مبتنی بر عدالت، احترام و صلح شد.
ترامپ با به چالش کشیدن نظم لیبرالی جهانی و تمایل به رویکرد واقعگرایانه در سیاست خارجی، تأکید بر کاهش هزینههای دفاعی آمریکا و تمرکز بر منافع ملی دارد. این سیاست میتواند به گسترش تسلیحات هستهای، ناامنی مرزی و بازآراییهای ژئوپلیتیکی و اقتصادی منجر شود. همچنین، تمایل ترامپ به همکاری با قدرتهای بزرگ مانند روسیه و چین، تهدیدات جدیدی برای تایوان و دیگر نقاط حساس جهان ایجاد کرده است. این تغییرات، هزینههای پنهانی برای ایالات متحده به همراه خواهد داشت.
گفتوگوهای اخیر ترامپ و پوتین درباره جنگ اوکراین، شکاف عمیقی در روابط فراآتلانتیکی ایجاد کرده است. سیاستهای جدید واشنگتن، از جمله بیاعتنایی به درخواستهای ناتو و حمایت نظامی محدود، اتحادیه اروپا را دچار بحران کرده و تلاشهای دیپلماتیک را تضعیف کرده است. تحریمهای شدید علیه روسیه نتیجه معکوس داشته و رهبران اروپا بدون نقشی در مذاکرات نهایی، به بازنگری در روابط خود با آمریکا و تعریف جدیدی از نقش جهانیشان نیاز دارند.
واقعیت تلخ این لحظه تاریخی باید صریحاً بیان شود تا اروپا آماده باشد. با گذشت چهار سال از بزرگترین جنگ اروپا از دهه ۱۹۴۰، شواهد مقابل چشمان ما نشان میدهد که ترامپ طرفدار پوتین است.